ไกลออกไปในสายตาฟ้าว่างเปล่า
กับความเศร้าในจิตที่ผิดหวัง
ช่างเสริมสร้างอ้างว้างมาประดัง
เมื่อความหวังสิ้นไปไร้วี่แวว

จากแววตาเยาะเย้ยเคยได้รับ
ความแต้นคับทำให้จิตคิดแน่แน่ว
เมื่อสอบตกสักครั้งพลั้งไปแล้ว
จะเป็นแนวเป็นพลังครั้งต่อไป

เมื่อความหวังมีพอก็มุ่งมาด
เรายังมีโอกาสอาจแก้ไข
ถึงครั้งนี้พลาดไปไม่เป็นไร
ครั้งหน้าคงจะได้ใจบนบาน

ประวัติศาสตร์ลาดซ้ำย้ำรอยเก่า
ในเมื่อเราพ่ายแพ้แก่เกียจคร้าน
กับตำราเราร้างห่างไปนาน
แล้วจะพาลเมื่อพลาดไปอย่างไรเล่า

ไกลออกไปในสายตาพาใจหมอง
สิ่งหวังปองคือสิ่งใดในใจฉัน
เคยสมจิตบ้างไหมในชีวัน
คงได้แต่เยาะหยันขันตนเอง

***วันนี้ไม่มีเพลงนะ ไม่ค่อยสบายใจ****